Sergiyi beğendim, herkese sergiyi gezmelerini tavsiye ederim.

Sergiy ibeğendim

Işığın ve gölgenin ressamı olarak anılan Rembrandt ’ın bazı eserleri ile çağdaşlarından bazı ressamların eserleri sergilenmektedir.

Sergideki eserleri beğendim, ressamların eserleri gerçeğe çok yakındı. Ressamını hatırlayamadığım bir eserdeki tavşanın kılları bile seçilebiliyordu. Ressam tavşanın kıllarını tek tek boyamış.

Başka bir eserde de mavi mürekkeple yapılmış, bir deniz savaşını anlatan bir resim vardı. Ressam her bir geminin detaylarını öyle ustalıklı vermiş ki, sanırım tüm detaylarını incelemek bile saatler sürer.

Müzenin sitesinden aldığım alıntı aşağıdadır.

“Kuruluşunun 10. yılını kutlayan Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi (SSM)’nin düzenlediği “Karanlıkla Işığın Buluştuğu Yerde… Rembrandt ve Çağdaşları – Hollanda Sanatının Altın Çağı” sergisi ziyarete açıldı. Hollanda ve Türkiye arasındaki diplomatik ilişkilerin 400. yılı vesilesiyle hazırlanan sergi, Rijksmuseum ile dünyanın önde gelen özel bir koleksiyonuna ait eserleri, Türkiye’de ilk kez izleyicilerle buluşturuyor. Türk ve Hollanda hükümetlerinin diplomatik sponsorluğunu üstlendiği sergi, Türkiye’de faaliyet gösteren önemli Hollandalı şirketlerin de desteğiyle gerçekleşiyor. Ana sponsorluğunu Sabancı Holding ve ING Bank’ın yaptığı serginin bir diğer sponsoru da Philips. Unilever ve Shell’in de katkılarıyla gerçekleşen serginin hizmet sponsorluğunu ise Grand Hyatt ve Park Hyatt İstanbul-Maçka Palas Otelleri ile KLM Hollanda Kraliyet Havayolları üstleniyor.

Sergi, Rembrandt’ın yanı sıra, Hollanda resminin önde gelen isimlerinin bulunduğu 59 sanatçıya ait 73 tablo, 19 desen ve 18 obje olmak üzere toplam 110 eserden oluşuyor. Sergide ayrıca, yüzyıllar boyunca karanlık bir figür olarak kalan, eserleri uzun süre başka sanatçılara atfedilen ve yalnızca 35 eseri bilinmesine rağmen, dönemin en büyük isimleri arasında gösterilen Johannes Vermeer’in “Aşk Mektubu” adlı eseri de yer alıyor. Frans Hals, Jan Steen ve Jacob van Ruisdael gibi pek çok büyük ismin eserlerini de ağırlayacak sergi, dünya resim tarihinin en heyecan verici dönemlerinden biri olan Hollanda Sanatının Altın Çağı’nı tüm ihtişamıyla gözler önüne seriyor.”

Müzenin kendi sitesindeki görseller aşağıdaki linkten izlenebilir.

http://muze.sabanciuniv.edu/rembrandt

Bilet fiyatları 12 TL olup, sergi 22 Şubat-10 Haziran 2012 tarihleri arasında gezilebilir.

Sergiyi herkese tavsiye ederim.

Sergi çıkışı Emirgan çay bahçelerinde çay içip, deniz kıyısında yürümek de cabası…

Atölyede hem seramikle uğraşırken, hem de resim ve ebru yapan insanlarla sohbet ettik.

Seramik Kursu

Seda Çelikçi, haftalardır Bulunmaz Tiyatro’ya gidiyor. Sürekli yazıyor.Sanırım çok yakında ya bir hikayesi ya da bir tiyatro oyununu basılmış olarak görecek.

Hilmi Bulunmaz, aylardır mahkemelerle boğuşuyor. En son Haluk Bilginer ile davası bitti. Bir çok davası hâla devam ediyor. Kendisinin bu sıkıntılı anlarında, her zaman yanında olduğumu ifade ederim.

Bulunmaz Tiyatro’da her cumartesi günü, saat 17.00-20.00 arası ücretsiz oyunculuk ve yazarlık çalışmaları devam etmektedir.

Aydan ile Hilmi Bulunmaz’ın yönetimindeki Bulunmaz Tiyatro’da oyunculuk ve yazarlık çalışmalarına katılırken tanıştım. Tiyatro, şiir, sanat, edebiyat konularında sohbet ettiğim; konserlere, sinemalara birlikte gittiğim, Aydan Seylan’ı kaybetmek çok acı.

Güzel, duygu yüklü şiirler yazardı; duygularını şiirlerle anlatmaya çalışırdı. Tamamlanmamış tiyatro oyunları ve çok istediği hedefleri vardı; önce açık öğrenim lisansını bitirecek; sonra da yüksek lisansını yapacaktı.Çok sevdiği oğlu Kaan, yaşamının neşe kaynağıydı. O’nun bu ani gidişi, hepimizi çok ama çok üzdü.

Cenazesi, 03 Eylül 2011 Cumartesi günü İncirli Osmaniye Camii’nde kılındı; Yeni Kozlu Mezarlığı’na defnedildi.

Işığın bol olsun, canım arkadaşım…

“tiyatroyun.blogspot.com” sitesinde yayınlanan şiiri…

haiku

Aydan Seylan

çay yaprakları
toplar köyün kızları
cümbüş ederek

“Antoloji.com”da yayınlanan şiirlerinden bazıları …

Siyaha Çalardı Gözlerin

Siyaha çalardı gözlerin
Siyaha…
Bazen titrerdi ellerin?
Hayata…
Sabaha göz kırpardı gözlerin
Sabaha…
İnce bir ayrıntı yüreğin
Yaşamdan öte; sevdaya…

Aydan Seylan

Gitme

Gitme…
Dayanmaz yüreğim hasretine.
Anlar, sonsuz kere vurur beynime
…
Gözümü kaparım
…karşımda sen
Her yerde konuşan
….sanki sen

Her gözde, her yürekte SEN

Utanırım bu denli sevmelerden
Korkarım göze gelmekten
…

Sen bile bilme
Ama yine de gitme

Aydan Seylan

Diğer şiirleri…

http://www.antoloji.com/aydan-seylan/siirleri/

26 Eylül 2009 ‘da Zülfü Livaneli’nin konserine beraber gitmiştik…

Kendisine, resimlerinizi beğendiğimizi, bir tane satın almak istediğimizi, belirttim. Derya Hanım, resim satın alacağımızı öğrenince, çocuklar gibi sevindi.Eşim Özlem ile beraber içinde kayıkların olduğu bir resmi beğendik ve 25 TL’ye satın aldık. Fotoğrafta Derya Hanım’ın elinde görülen resim, şu an bilgisayar masamda ve önümde duruyor. Kendisi şövalyeyi bize hediye etti.

Derya Hanım iki gündür Alaçatı’da olduğunu, kimsenin resimleriyle igilenmediğini, söyledi. Biz de sıcak havadan ve Ramazan’dan olabilir, diye görüş belirttik. Siftah yaptığı için mutluluktan gözleri parlamıştı.

Kendisini samimi görünce, bir kaç soru sorma gereksinimi duydum. “Yağlı boya mı, sulu boya mı, zor” dedim. O da “sulu boya daha zor” dedi. Kendisinin Antalya’da okuduğunu, evli olduğunu, hiç İstanbul’a gitmediğini, daha önce açtığı bir resim sergisine gelen bir kişinin, kendisine resimlerini çok beğendiğini, kendisine iş teklifinde bulunduğunu hatta kendisini İtalya’ya götürmek isteğini” söyledi.

Derya Bardakçı, önümüzdeki aylarda İstanbul Cihangir’de bir sergi açacağını ve benim iletişim bilgilerimi istedi. Ben de seve seve bilgilerimi verdim; İstanbul’da açacağı sergiyi dört gözle bekliyorum.

Kimden Alaçatı 2011

Bir sokağın başında, elinde yoğurt kasesiyle bir yaşlı bey geliyordu. Ben de ilginç olur diye, sokakla beraber yaşlı beyin de fotoğrafını çektim. Yaşlı bey yanımdan geçerken gülümseyip, “benim fotoğrafı mı, çekiyorsun” dedi. Ben de “evet” dedim. O da “dün de benim fotoğraflarımı çektiler, bir oradan bir buradan yani beni model olarak kullandılar” dedi. Ben de gülerek dedim ki; “sizin fotoğrafını çekip, sizi meşhur edeceğim, sizi web siteme koyacağım” dedim. Böyle tanışmış olduk.Adının Ömer olduğunu öğrendiğim yaşlı beyle yaptığım sohbetin özetini, aşağıda veriyorum.

” Ben dışardan geldim ama çok uzun süredir, Alaçatı’da yaşıyorum. Bu sokakta bir evim var. Eskiden sokaktaki herkes birbirini tanır, birbirlerine yardımcı olurlardı. Artık kimse kimseyi tanımıyor. Çoğu evini satıp, gitti.

Alaçatı’da bayanlar çok açık giyiniyorlar, insanlar biribirleriyle sokakta öpüşüyorlar. Buranın yerlileri merkezden uzaklaştı. Lokantalarda, kafelerde oturmak artık bizim için zor” dedi.

Ömer Bey, Alaçatı’nın güzelleştiğini ama artık bizler için yaşanmaz olduğunu, söyledi.

Bir Alaçatı yerlisi olan Ömer Bey’in dedikleri bunlar. Yorum size ait.

Kimden Alaçatı 2011

Kimden Alaçatı 2011